Dagana 11. til 13. september var farin Slóðavinaferð á Vestfirði. Þar sem að Vestfirðir eru stórt svæði þá var ákveðið að byrja á að keyra út frá Hólmavík í þessari fyrstu Vestfjarðarferð. Pöntuð var gisting á bændagistingunni að Kirkjubóli sem er 10 km fyrir sunnan Hólmavík. Þar fengum við góða þjónustu á ágætis verði og var öll aðstaða þar til fyrirmyndar.
Planið var að flestir færu upp úr hádegi af stað á föstudegi og tækju smá rúnt á milli 6 og 8 og færu síðan í kaffi til þeirra í Motocrossfélaginu Geislanum í flugturninn við flugvöllinn og motocrossbrautina. Upp úr hádegi fóru flestir af stað, en Elli, Kjartan og Gunnar Erling höfðu farið af stað fyrir hádegi og voru komnir á svæðið um miðjan dag. Þessir þrír ákváðu að taka forskot á sæluna og keyrðu leiðina sem planað var að keyra á laugardag og endaði með því að Gunnar Erling lagði hjólið á hliðina í einni beygjunni og var fluttur til Hólmavíkur með sjúkrabíl. Þar fékk hann hvítan harðan sokk utan um löppina og var síðan keyrður af einhverri hjúkku til okkar á Kirkjuból. Á meðan sóttu Elli og Kjartan hjólin í Djúpuvík á bíl, en Elli hafði komið á einu hjóli til að sækja bílinn.
Á meðan þeir voru í þessu ævintýri slepptum við hinir allri hjólamennsku og fórum beint í kaffi hjá Geislanum. Þetta var alvöru veisla með heimabökuðum kökum svo mörgum tegundum að ekki var nokkur leið að smakka á öllum tegundum. Í tilefni af svona móttökum kvað einn úr hópnum þessa stöku:
Í flugturni við Hólmavík,
beið okkar rosa veisla.
Gestrisnin er engri lík,
hjá félögum í Geisla.
Stútfullir af kökum eftir skemmtilegt kvöld var farið á Kirkjuból, en planið var að hittast við Vegagerðarhúsið kl. 10.00 morguninn eftir, en keyra átti yfir Trékyllisheiði jarðýtuslóða sem kemur niður fyrir ofan Ingólfsfjörð. Við skiptum tvíhjólunum í tvo hópa og fjórhjólin komu svo á eftir. Þegar við komum þangað var verið að smala rollum í Ingólfsfirði og ákváðum við að fara út á Munaðarnes og þaðan fórum við í Norðurfjörð til að taka bensín, en þegar þrír áttu eftir að taka bensín fraus bensíndælan hjá N1 og umsjónarmanneskjan var í réttum eða að smala rollum. Síðan var farið að Felli og alla leið upp á fjallið fyrir ofan Fell, en þar var svo kvasst að ég gat ekki kveikt í pípunni svo við stoppuðum stutt. Þegar við komum aftur að bensíndælunni var hún enn frosin og ekkert bensín að hafa svo að við Guðmundur Bjarna ókum ströndina til baka með viðkomu í Djupuvík þar sem við hittum einn Slóðavin sem átti þar bensín sem Guðmundur setti á sitt hjól, en ég hafði fengið sína hvora 2 lítra hjá Pétri og Tóta sem rétt dugðu. Allir hinir fóru í Ingólfsfjörðinn og alla leið í Ófeigsfjörð og síðan aftur yfir Trékyllisheiðina, en áður en þangað var farið fór Hilmar í réttirnar og fann einhvern sem lét laga bensíndæluna svo að hann kæmist til baka.
Fjórhjólaþrenningin með Norskan ævintýramann sem fjórða mann sem var farþegi hjá Gunna var það að frétta að þeir voru í tómu brasi og endalausum viðgerðum, en þeir náðu hraða hópnum við verksmiðjurústirnar í Íngólfsfirði þar sem verið var að laga sprungið dekk. Ferðin til baka yfir Trékyllisheiðina gekk vel hjá öllum tvíhjólunum, en fjórhjólin ætluðu ströndina.
Um kl 21.00 var til sameginlegur matur fyrir þá 8 sem komnir voru á Kirkjuból, en þá hringdi Gunni og sagði að þeir hefðu skilið sexhjólið hans Gísla eftir og fjórhjólið hjá honum væri bilað og bað um björgun. Ég sótti hann og Norska ævintýramanninn á L200 bíl Hilmars um 70 km frá Kirkjubóli, en þeir voru þá í sumarhúsi hjá nokkrum mönnum úr Reykjavík sem voru í karlrembuferð og voru vel við skál. Það væsti ekki um þá því þeir höfðu fengið bæði bjór og steik að éta. Undir miðnætti komum við til baka og var farið frekar seint að sofa miðað við Slóðavini.
Sunnudagsmorgun var hittingur við Vegagerðina og var hópurinn komin niður í 8 hjól, en Elli og Kjartan voru búnir með hjólakvódann og tvö af þrem fjórhjólum úr leik svo að fjórhjólarar fóru í jeppaleik og Elli og Kjartan á Galdrasafnið. Við hinir með Hrólf og Ásgeir heimamenn og fulltrúa Geislans fórum ævintýralega leið upp úr Steingrímsfirðinum og gamla póstleið sem liggur niður Þorgeirsdal sem er vestan til í Þoskafirði, en þessi leið var frábær í alla staði þrátt fyrir að vera seinfarin á köflum. Sennilega hef ég ekki keyrt í eins miklu grjóti á einum degi síðan 1987 þegar ég bjó á Vestfjörðum. Frá Bjarkarlundi fóru ég og Hilmar Tröllatunguheiði, en hinir sexmenningarnir fóru yfir Laxárdalsheiði undir leiðsögn Hrólfs og Ásgeirs.
Deginum lauk svo með endurokássu í Kirkjubóli og um fimmleitið voru allir lagðir af stað í bæinn nema fjórhjólagengið sem var á yfirbyggðu fjórhjóli í einhverju sluxi norður á ströndum og varð úr að þeir gistu auka nótt á Kirkjubóli. Fyrir hönd okkar Slóðavina þökkum við þeim Ásgeiri og Hrólfi fyrir frábæra helgi.
Hjörtur Líklegur.